Ćwiczenie mowy cz. 1

Już w drugim roku życia zjawia się w dziecku zainteresowanie mową, wyrazami, lecz mowa w tym wieku nie służy do wyrażania myśli; dziecko jedynie powtarza słowa, słyszane lub przez siebie zmyślone, bawi się wyrazami, które często nie mają żadnego znaczenia. Często zwraca się z pytaniem: „Co to?“ Chce usłyszeć jedynie nazwę, nie żądając żadnego objaśnienia.

W miarę wzrastania dziecka, mowa jego nabiera stopniowo właściwego znaczenia; zaczyna ono monologować, mówi do siebie, jak gdyby głośno myślało. Zabawę i zajęcie swoje łączy ze słowami. Dziecko w tym wieku (3 – 5) nie zadowala się jedynie nazwą przedmiotów, chce  ono wiedzieć coś więcej, chce usłyszeć, do czego służy dana rzecz: „Po co?“

Lecz przychodzi czas (5 – 6 l.), kiedy dziecku nie wystarcza własne towarzystwo, chce ono swą zabawą lub pomysłem zainteresować kogoś innego, musi teraz mówić do kogoś, nie troszcząc się nawet, czy będzie zrozumianym, mówiąc, nie myśli o innych.

I w końcu, kiedy się w dziecku wyraz nie zaczyna rozwijać uczucie społeczne (6 – 7 l.), mowa jego przybiera ten sam charakter; dziecko czuje potrzebę podzielenia się myślami z towarzyszami, bądź to omawiając jakąś wspólną zabawę, bądź dzieląc się z nimi nowym projektem, który może je interesować, bądź też wpłynąć na postępowanie.

One Comment
  1. Reklama
    |