Ćwiczenie mowy Archive

Opowiadanie dla dzieci cz. 11

Biorąc treść z życia ludzkiego, niewłaściwym byłoby opowiadać o takich występkach, o których dziecko może jeszcze nic nie wie, jak: oszustwo, pijaństwo, kradzież, morderstwo i t. p. Nie chcemy przez to powiedzieć, żeby tytko dobre czyny miały

Opowiadanie dla dzieci cz. 10

W opowiadaniach moralnych autor bierze temat z życia ludzi dorosłych lub dzieci i przedstawia nam dodatnią lub ujemną ich stronę. Powiastki owe, stosownie dobrane, mogą być dobrą dźwignią w wychowaniu moralnym. Zastrzegamy jednak, że prawdy i wnioski

Opowiadanie dla dzieci cz. 9

Stosownie do treści opowiadania mogą być: religijne, przyrodnicze, moralne, historyczne i fantastyczne. Do przyrodniczych zaliczamy takie, których treść stanowią epizody z życia roślin lub zwierząt, objawy ich zmyślności i stosunek do człowieka. Dzieci lubią podobne opowiadania, a

Opowiadanie dla dzieci cz. 8

Opowiadać musimy wolno, głośno, bardzo wyraźnie, ażeby dziecko mogło śledzić każdą myśl naszą. Małe dziecko myśli wolno, obrazami, które sobie odtwarza, idąc za słowami opowiadającego, i dlatego wszelkie dłuższe okresy muszą być usunięte z powiastek, przeznaczonych dla

Opowiadanie dla dzieci cz. 7

Głęboko odetchnie każde po skończonym opowiadaniu, a po tern westchnieniu pozna opowiadający, że uwaga była nie sztuczna, nie wymuszona, lecz mimowolna, samorzutna. Opowieść powinna robić wrażenie całości, nie należy przerywać jej pytaniami, jak mylnie sądzą niektórzy wychowawcy.

Opowiadanie dla dzieci cz. 6

Samo opowiadanie jednak, chociażby i zastosowane do indywidualności dziecka, nie wywrze wielkiego wpływu, jeśli opowiadający nie będzie posiadał niezbędnych warunków. Wychowawczyni odtwarza sobie najpierw we własnym umyśle powiastkę jako całość, przerabia ją w miarę potrzeby i dopiero

Opowiadanie dla dzieci cz. 5

Co tam było płaczu i zmartwienia! Zabrały się do zbierania skorupek. Na szczęście, nie wszystko się stłukło – dwie filiżanki, jeden spodeczek; a dzbanuszek do mleka i Imbryk były trochę nadtłuczone. Dowiedziały się wkrótce, kto im taką

Opowiadanie dla dzieci cz. 4

Razu jednego przychodzi do nich babcia. Dziewczynki wybiegły przywitać i uściskać babcię, bo bardzo ją kochały. Babcia ucałowała wnuczki i tak powiada: – Chodźcie-no, chodźcie tu, pieszczochy moje, niech wam pokażę, com przyniosła. I rozwinęła pakunek. Był

Opowiadanie dla dzieci cz. 3

W opowiadaniach dla małych dzieci należy unikać smutnego zakończenia. Nie znaczy to, żeby wzruszeniowy pierwiastek nie wchodził w treść opowiadania — owszem, niech smutek przejmie dziecko — ale niech zakończenie będzie pogodniejsze. „Dziewczynka z zapałkami” Andersena, która

Opowiadanie dla dzieci cz. 2

Jeżeli np. w pogadance kierowniczka zapoznała dziecię  z pewnymi cechami wróbla, to skorzysta ona ze sposobności i opowie niebawem coś o tym ptaszku. Powiastka taka bardziej je zainteresuje, niż inna – o jakim ptaszku nieznanym; dziecko łatwo