Opowiadanie dla dzieci cz. 1

Kto bliżej zetknął się z dziećmi, ten wie, czym są dla nich opowiadania. Najswawolniejsze dziecko staje się spokojnym, jakby do miejsca było przykute; leniwe, opieszałe napręża swoją uwagę i śledzi myśl przewodnią opowiadania ; nawet w dziecku, pozbawionym żywej wyobraźni, budzi się zainteresowanie, a cóż dopiero mówić o dzieciach zdolnych i wrażliwych. Dobra wychowawczyni nie powinna tego środka pedagogicznego pomijać i potrafi skorzystać z niego zarówno pod względem moralnym, jak i umysłowym.

Dlatego niepodobna treści tych opowiadań pozostawić losowi, niepodobna korzystać z pierwszej lepszej książki, ale trzeba się starać o dobry ich wybór.

Opowiadanie dla tego wieku dziecka przeznaczone powinno być przystępne, t. j. dające się zespolić z posiadanym już przez wychowanka zasobem wiedzy. Wiadomości najpożyteczniejsze dziecko czerpie z obserwacji, z pogadanek; a udzielając wiadomości za pośrednictwem powiastek – przytępiamy zmysł spostrzegawczy.

Opowiadanie przeto powinno pogłębiać ilość i jakość wiedzy, ale jej nie poprzedzać.

One Comment
  1. Reklama
    |