Opowiadanie dla dzieci cz. 3

W opowiadaniach dla małych dzieci należy unikać smutnego zakończenia. Nie znaczy to, żeby wzruszeniowy pierwiastek nie wchodził w treść opowiadania — owszem, niech smutek przejmie dziecko — ale niech zakończenie będzie pogodniejsze.

„Dziewczynka z zapałkami” Andersena, która w dzień wigilijny umiera z zimna pod oknem kamienicy — nie jest właściwą dla dzieci w wieku przedszkolnym. Smutek je przygnębia. Rzadko jednak można znaleźć utwór, który by odpowiadał naszym chwilowym wymaganiom. W tym celu trzeba przerabiać znane powiastki stosownie do potrzeby.

Najlepsza jednak nie zawsze będzie dla dziecka właściwą. Indywidualność odgrywa tu bardzo ważną rolę.

Fabuła w opowiadaniach dla dzieci do lat 5-ciu powinna być prosta i krótka, ale dość obszerna w objaśnieniu głównej treści i obrazowo rozwinięta; wszelkie przeciwieństwa muszą być w niej silnie zaakcentowane.

Np.w pewnym domu były dwie dziewczynki, Zosia i Jadzia. Zosia miała trzy lata, a Jadzia cztery. Siostrzyczki zawsze się razem bawiły, biegały, goniły się. Zabawek też posiadały niemało: dwie duże lalki – jedna z jasnymi włosami, druga z ciemnymi; miały też powozik, dużą piłkę, meble i wiele innych rzeczy.

One Comment
  1. Reklama
    |