Opowiadanie dla dzieci cz. 9

Stosownie do treści opowiadania mogą być: religijne, przyrodnicze, moralne, historyczne i fantastyczne.

Do przyrodniczych zaliczamy takie, których treść stanowią epizody z życia roślin lub zwierząt, objawy ich zmyślności i stosunek do człowieka.

Dzieci lubią podobne opowiadania, a forma dialogu, tak często w nich praktykowana, nie wydaje im się wcale nienaturalną. W zabawach przecie przemawiają dzieci do lalek, koni, psów i kotów, chociaż są pewne, że odpowiedzi nie otrzymają. Gdyby dziecko kiedy spytało, czy zwierzęta mówią, odpowiemy mu, że porozumiewają się ze sobą – tylko w inny sposób, niż ludzie. Możemy poprzeć przykładami: pies szczeka, wyje, skowyczy, a za każdym razem głos jego inne uczucia wyraża. Kogut również, zmieniając głos, nawołuje kury, sroży się na nie, pieje itp.. a odmiany tego głosu kury dobrze rozumieją. Najstosowniejszymi opowiadaniami tego rodzaju będą takie, które zawierają w sobie epizody z życia zwierząt swojskich. Jest to świat, w którym dziecko obraca się, który najlepiej lubi. Trzeba jednak uważać, ażeby zwierzętom były przypisywane właściwe cechy, nie zaś dowolne, jak to często spotykamy w dawniejszych książkach dla dzieci.

One Comment
  1. Reklama
    |