Pionierzy wychowania przedszkolnego Fryderyk Froebel cz. 18

Cel drugi polega na tym, żeby stał się on praktyczną szkołą dla osób, pragnących poznać teorię i praktykę wychowania początkowego, przygotowywać pomocnice dla matek, umiejętne piastunki, pedagogicznie wykształcone wychowawczynie, kierowniczki „ogródków dziecięcych” i ochron. W tym celu urządzono kursy teoretyczne z wykładami fizjologii, przyrody, dziejów kultury, pedagogiki, praktyki ogródka dziecięcego. Zadanie trzecie obejmowało: a) wydawanie dziennika, służącego do wymiany myśli i zjednoczenia wszystkich rodziców i wychowawców, przejętych i ożywionych myślą wspólną; b) do roztrząsania powstających w praktyce pytań, rozważania warunków postępu i nastręczających się trudności; c) do wybierania i oceny zabawi gier oraz całego ich materiału. Instytucja zyskuje rozgłos: jedni przez ciekawość, inni dla głębokiego zajęcia odwiedzają Froebla. Na wzór pierwszego powstają „ogródki” w Dreźnie, Hamburgu, Frankfurcienad Menem i w innych miastach. W latach 1849-50 Froebel objeżdża ważniejsze miasta Niemiec, przekonywająco doniosłości i znaczeniu wychowania przedszkolnego. Mowy jego wszędzie znajdują oddźwięk, liczba stronników rośnie, zwłaszcza wśród kobiet, do których też zwraca się głównie, powierzając im, jako matkom, swą ideę. Słowem, zasiew zeszedł, a siewca radośnie mógł spoglądać w przyszłość, oczekując owoców — rzecz prosta — nie materialnych.