Pionierzy wychowania przedszkolnego Fryderyk Froebel cz. 7

Ze śmiercią w duszy przedsiębierze on powrót do domu, na łono niezbyt czułej rodziny; rozpoczynają się kłopoty z wynalezieniem posady. Dzieje się to w r. 1801, a w rok później umiera mu ojciec  i żywotne zagadnienie wyboru zawodu staje się jeszcze bardziej groźnym i naglącym. Od owej chwili aż do r. 1805 Froebel rzuca się, że tak powiemy, na wszystkie strony, szukając zajęcia, ale wszystko, co mu się trafiało: posada leśniczego, bibliotekarza – nie zadowalało go. Nagle przybywa mu pomoc niespodziewana – umiera Hoffman, pozostawiając Fryderykowi niewielki spadek. Wolny na jakiś czas od troski o chleb powszedni, Froebel spokojniej zastanawia się teraz nad pytaniem: do czego ma najwięcej zdolności, jaka praca najbardziej przypadłaby mu do duszy – praca, związana nadto z pożytkiem ogółu? Wybór pada na architekturę, jako na środek wyrabiania i doskonalenia w społeczeństwie poczucia piękna. Z myślą tą Froebel przenosi się do Frankfurtu nad Menem, stawiając, że tak powiemy, pierwszy krok na właściwej drodze. Ciągła dążność do niesienia pożytku społeczeństwu przybiera teraz postać zadania poszczególnego: być pożytecznym drogą oddziaływania, wychowywania.

To Cię zaciekawi:

– ocena ryzyka zawodowego poznań
– Psychoterapia poznawczo behawioralna Warszawa
– radca prawny tarnów