Pionierzy wychowania przedszkolnego. Owidiusz Decroly cz. 5

Nie mniejszy nacisk kładzie Decroly w swojej metodzie na roboty ręczne, które stanowią podstawę każdej pracy. Do nich należą roboty przedmiotów: pudełka, koszyki, torebki i t. p. roboty okolicznościowe, a także roboty ziemne, pielęgnowanie roślin i zwierząt, sprzątanie i t. p. Dzieci w szkole Decrolyego mają wielką swobodę, pracują samodzielnie, spełniają pracę osobistą i biorą udział w pracy ogółu, tym samem wdrażają się w karność i we wzajemne współżycie. Program Decrolyego nie ma na celu wyposażenia jedynie umysłu w wiadomości, sięga on głąbiej, bo i do życia społecznego. Dzieci piastują różne obowiązki w klasie: jedne czuwają nad czystością klasy, inne nad porządkiem w szatni, w szafach, na stołach, jeszcze inne dbają o stronę estetyczną klasy. Przy tym znoszą do szkoły wszystko, co może się przydać: pudełka, guziki, skrawki materiałów itp., następnie klasyfikują te rzeczy i układają na stole, podzielonym na trzy części: dział zwierząt, roślin i minerałów. W osobnej skrzynce układają rzeczy, dające się jeszcze zużytkować. Przedmioty owe mogą służyć jako środki pomocnicze przy zajęciach i lekcji obserwacji.