Pogadanki moralne, obyczajowe i historyczne cz. 1

Celem pogadanek jest wdrożenie obyczajowości, rozbudzenie instynktów społecznych i moralnych dziecka. Tematy do tych pogadanek należy brać z życia dziecka, ze stosunków jego do otoczenia, ze zdarzeń, wypadków i z różnych nastręczających się okoliczności. Także opowiadania, wiersze i obrazki mogą być bardzo pomocne i nieraz mogą dać materiał do powyższych pogadanek. W chwili, kiedy zdołaliśmy pobudzić zainteresowanie dziecka do pewnych zagadnień, o które nam chodzi, staramy się wydobyć własne sądy dziecka, stawiając odpowiednie pytania, prostując fałszywe pojęcia lub wnioski. Rozmowa tego rodzaju, prowadzona z dzieckiem, nie powinna nosić charakteru morałów, tylko poufnej pogadanki, żywej, zajmującej, wesołej, urozmaiconej, krótkiej. Pogadanka obyczajowa długa może tylko osłabić wrażenie, które chcemy wywołać. Należy jednak pokierować rozmowę w ten sposób, by dziecko wyprowadziło jakiś praktyczny wniosek. Np. przed obiadem można wszcząć rozmowę, „jak należy zachowywać się przy jedzeniu”, „jak jedzą grzeczne i jak niegrzeczne dzieci”.