Pogadanki moralne, obyczajowe i historyczne cz. 3

Opowiadania historyczne nie powinny nosić charakteru wykładu historii; nie chodzi tu o ścisłe fakty historyczne, nie o ścisłość chronologiczną, chodzi jedynie o pobudzenie w dziecku uczucia patriotycznego, miłości współbraci, umiłowania wszystkiego co swojskie, odnajdywanie w nie ma rzeczy najładniejszych, które kochamy dlatego, że są „nasze“, z „nami”, a że kochamy tylko to, co znamy, przeto chodzi o to, żeby te rzeczy swojskie dobrze poznać. Mówiąc o bohaterach naszych lub ludziach zasłużonych, trzeba koniecznie pokazać dziecku wizerunek danej osoby. Pożądane jest, żeby obraz ten mógł pozostać na stałe w szkole lub pokoju dziecka. Dobrym środkiem będzie również urządzanie uroczystości bohaterowi. Na obchód taki składa się odpowiednia pogadanka, pieśni i śpiewy patriotyczne, co nadaje uroczystości charakter narodowy. Oto bogaty materiał do tych pogadanek: „Książeczka Zosi” Bukowieckiej, „Legendy” Niewiadomskiej, Historyczne powiastki Teresy Jadwigi, Rrzyborowskiego, Morawskiej, „Z dawnych czasów” Mostoczowej. Materiał do biografii znajdziemy w książeczkach tanich wydawnictw. O Mickiewiczu, Jachowiczu, o Czarnieckim, Królowej Jadwidze, o Kazimierzu Wielkim, Leszku Białym, o Piaście, Lechu i inne.

One Comment
  1. Reklama
    |