Pogadanki o rzeczach – filiżanka cz. 2

Spodeczek i filiżanka, podobnie jak rodzeństwo, ubierają się jednakowo: Przyjrzyjcie się – to, co jest namalowane na filiżance (co mianowicie?), jest i na spodeczku.

(Wychowawczyni pokazuje parę filiżanek innych i poleca dzieciom wymienić, jakie ozdoby są na filiżankach, które mają w domu).

— Oprowadź ręką filiżankę, a teraz spodek.

— Czy możesz narysować brzegi filiżanki i spodka?

Przyłóż filiżankę do papieru i obrysuj. Co otrzymałeś? Teraz zrób to samo ze spodkiem — też otrzymałeś koło. Jak wygląda dno filiżanki i spodka — też są kółka.

(Wychowawczyni stawia filiżankę na odmiennym spodku).

– Jak teraz wygląda nasza filiżanka? Gdyby mogła mówić, co by powiedziała? „To nie mój braciszek, nie chcę tego spodka, nie podoba mi się“. A co wy na to powiecie? (Wychowawczyni ustawia filiżankę raz na jej właściwym spodku, raz na innym). Kiedy jest ładniej?

– Sądzicie zapewne, że filiżance wszystko jest jedno, co się z nią dzieje. Otóż nie! Są rzeczy, które ona lubi, a których nie lubi; są takie, które jej szkodzą, a są i takie, które jej śmierć przynoszą. Kto się domyśli, co filiżanka lubi? Lubi, żeby ją zaraz po użyciu umyć, żeby delikatnie wycierać, wtedy wygląda ślicznie, błyszczy się z daleka, jakby się uśmiechała do nas.

One Comment
  1. Reklama
    |