Pogadanki przyrodnicze – koń cz. 1

Wychowawczyni zbiera gromadkę dzieci i idzie na przechadzkę, by przyjrzeć się koniom i ich pracy. Jeśli jest koniu sposobność, zwiedzić stajnię.

Nazajutrz wychowawczyni zawiesi w klasie obrazek konia, lub narysuje na tablicy konia przy pracy, by w rozmowie z dziećmi wywołać wspomnienie tego, co widziały dnia poprzedniego. – Jaką czynność wykonywały konie? Który z nich biegł szybko, który wolno, dlaczego? Czym były naładowane wozy? Co powiesz o takim koniu? Jest silny i wytrwały.

– Czy słyszałyście, jak woźnica woła na konia? Czy koń rozumie ? Konie są bardzo pojętne (dzieci wiejskie mogą dać szereg przykładów). Pewien gospodarz błądził w nocy, koń sam znalazł właściwą drogę. Inny znowu zasnął na a koń przywiózł go do domu.

Konie mogą się nauczyć wiele rzeczy. Przykłady koni wojskowych, cyrkowych, wyścigowych. Objawy przywiązania oni do ludzi.

– Które z was mają w domu konie? Do czego są używane? Czy jeździłeś kiedy konno?

Przyjrzy my się, jaki koń jest śliczny, nawet na obrazku. Niech każdy pokaże, co mu się w koniu podoba (części ciała). Ale najładniejsze są nogi konia – co o nich powiecie? Cienkie, wysmukłe, mocne, a tak wytrzymałe, że koń nawet wypoczywa stojąc i często śpi stojąc. A jak potrafi swoich nóg używać!… Może wy mnie pokażecie.