Pogadanki przyrodnicze – koń cz. 3

Ale zwykle koń jest bardzo łagodnym zwierzęciem. (Z dziećmi wiejskimi można porozmawiać o uprzęży).

Ćwiczenia ruchowe: (ruchy konia). Dzieci podają sobie ręce i tworzą koło, potem robią zwrot na lewo, puszczają ręce i stają jedno za drugim.

Dzieci, idąc, naśladują ruchy konia: stępa podnosząc Kolana, kłus – ruch staje się szybszy, galop – zgięcie Znaczniejsze nóg w kolanie z małym podskokiem.

– Pokażcie, jak koń głową kiwa. Jak konie wierzgają (dzieci przykucną, oprą ręce na ziemi i wyrzucą nogi do góry). Ćwiczenie to powtórzyć kilka razy.

Ruchy kowala: splatają ręce nad głową i przy słowach „buch“ wykonywają skłon z wymachem rąk. Przybijanie podkowy, stanie na jednej nodze. Ćwiczenie zakończyć znów kłusem, biegiem z przeskokami niewielkimi.

Zajęcie – dzieci wspólnie budują z klocków stajnię, z patyczków, połączonych kulkami z gliny, drabinkę i żłób, które zapełniają sianem; z gliny robią wiaderko.

Wychowawczyni rozdaje dzieciom konia wyciętego z grubego papieru, którego dzieci zamalowują i dorysowują mu grzywę i grzywkę.