Pogadanki przyrodnicze – ryby cz. 3

Wrzucić do słoika drobniutkie okruszynki bułki i zobaczyć, jak rybka je. Jeżeli rybki ma ą być hodowane przez jakiś czas, to trzeba wystarać się d a nich o specjalny pokarm – suszone darnie; bułki nie można zostawić w słoju bo woda kwaśnie

Kształt ciała. Porównanie wielkości ryby z wielkością dłoni. Kilkoro dzieci rysuje na tablicy ryby, inne robią uwagi, który rysunek najbardziej podobny do żywej ryby, co można której zarzucić? Dalsze próby – zmiana dzieci; w końcu muszą uchwycić prawidłowy kształt ryby (potwierdzą to jeszcze przy modelowaniu): owalny, szerszy przy głowie, węższy przy ogonie.

Łuska. Teraz chyba każde z was potrafi narysować rybę, a może i namaluje, ale jeszcze nie zupełnie będzie podobna do prawdziwej, jednej rzeczy nie zauważyłyście, którą ryba ma na sobie. (Wych. wyjmuje rybę z wody, by dzieci dotknęły i obejrzały łuskę ryby). Barwa łuski: grzbiet ciemniejszy, koloru wody, spód jaśniejszy.

Jeżeli kto zechce wyciąć rybę, lub namalować to proszę bardzo, ale o łusce nie zapominajcie.

Gdy dzieci będą zajęte uplastycznieniem rozmowy o rybie, lub też jakiem innym zajęciem samodzielnym, wychowawczyni wybiera małą grupkę dzieci, z którymi staje przy tablicy, by przeprowadzić z niemi ćwiczenia rachunkowe. Rysują staw.

One Comment
  1. Reklama
    |